Η προέλευση του Κορανίου

Η προέλευση του Κορανίου

Το Κοράνι, για τους μουσουλμάνους είναι ο Λόγος του Αλάχ, ο οποίος μίλησε μέσω του Αρχαγγέλου Γαβριήλ στον Μωάμεθ: ( ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αφου ο αρχαγγελος υπαρχει και στο χριστιανικο βιβλιο -αρα απευθυνεται και στις 2 θρησκειες  - τοτε γιατι μησουν τους χριστιανους ως απιστους ....Εδω σε θελω να μου πεις .... γιατι οι χασικλιδες αραβες μισουν τους χριστιανους )

 

«Αυτό το βιβλίο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί», διακηρύσσει το Κοράνι στην πρώτη του σελίδα. 

 

 Μελετητές και συγγραφείς σε ισλαμικές χώρες, οι οποίοι αγνόησαν αυτήν την προεδοποίηση βρέθηκαν πολλές φορές στο στόχαστρο, δεχόμενοι απειλές κατά της ζωής τους, οι οποίες προκάλεσαν ανατριχίλα σε πολλούς πανεπιστημιακούς ανά τον κόσμο.

 

Ωστόσο, παρά το φόβο αυτό, μια ομάδα ειδικών ερευνά εδώ και χρόνια τις ρίζες του Κορανίου, καταλήγοντας συχνά σε ριζοσπαστικές νέες θεωρίες για το νόημα του κειμένου και την άνοδο του Ισλάμ.

 

Ο Κρίστοφερ Λάξεμπεργκ, μελετητής των αρχαίων σημιτικών γλωσσών στη Γερμανία, θεωρεί ότι το Κοράνι παρερμηνεύτηκε για αιώνες. 

 

H μελέτη του, βασισμένη στα πρώτα αντίτυπα του Κορανίου, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τμήματα του ιερού βιβλίου του Ισλάμ προέρχονται από προϋπάρχοντα αραμαϊκά κείμενα, ( αραμαϊκά, τη γλώσσα την οποία χρησιμοποιούσαν τότε οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί της M. Ανατολής. ) -τα οποία παρερμηνεύτηκαν αργότερα από μελετητές του Ισλάμ, οι οποίοι επημελήθηκαν τις εκδόσεις του Κορανίου που χρησιμοποιούνται σήμερα από το μουσουλμανικό κόσμο.

 

Ο Εβραίος θεός τριών θρησκειών του κόσμου: Χριστιανισμός-Ισλαμισμός- Ιουδαϊσμός 

 

 

 http://politikhthsthrhskeias.blogspot.com

 

Ετσι, για παράδειγμα, οι «παρθένες» που υποτίθεται αναμένουν τους μάρτυρες του ισλαμισμού στον παράδεισο, στην πραγματικότητα είναι «λευκές σταφίδες» κρυστάλλινης καθαρότητας.

 

«Ουρί» ή «χουρ»

 

Μελετητές σαν τον Λάξεμπουργκ ανέτρεξαν στα πρώτα αντίτυπα του Κορανίου προκειμένου να μελετήσουν τις ρίζες του. Βάσει της ριζοσπαστικής θεωρίας του Λάξεμπουργκ, πολλές από τις απορίες που δημιουργεί το κείμενο μπορούν να αποσαφηνισθούν αν κανείς αποδεχθεί ότι έχει μεγάλες επιρροές από τα αραμαϊκά, τη γλώσσα την οποία χρησιμοποιούσαν τότε οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί της M. Ανατολής. 

 

 

Η Κοινή Καταγωγή των Θρησκειών! 

 

 http://politikhthsthrhskeias.blogspot.com

 

Για παράδειγμα, η περίφημη αποστροφή για τις παρθένες βασίζεται στη λέξη «χουρ», (hur), η οποία είναι επίθετο και σημαίνει «λευκός». H ισλαμική παράδοση επιμένει ότι η λέξη αναφέρεται στο «ουρί» (huri), που σημαίνει παρθένος. 

 

O Λούξεμπουργκ ωστόσο επιμένει ότι πρόκειται για εσκεμμένη παρερμηνεία του κειμένου. Τόσο στα αρχαία αραμαϊκά, όσο και στα αρχαία αραβικά η λέξη «χουρ» σημαίνει λευκή σταφίδα.

 

Ωστόσο, το «Κρίστοφερ Λάξεμπεργκ» δεν είναι παρά ένα ψευδώνυμο, το οποίο χρησιμοποιεί ο ιστορικός ο οποίος είχε δυσκολίες να βρει εκδοτικό οίκο που θα αναλάμβανε την έκδοση της εργασίας του με τίτλο «H συροαραμαϊκή ερμηνεία του Κορανίου», παρά το γεγονός ότι θεωρείται μια πολύ σημαντική μελέτη.

 

Κατανοητές  οι προφυλάξεις

 

Οι προφυλάξεις του συγγραφέα δεν θα πρέπει να αποτελούν έκπληξη. 

 

Οι «Σατανικοί Στίχοι», του Σαλμάν Ρασντί προκάλεσαν την οργή των μουλάδων, οι οποίοι κήρυξαν εναντίον του «φατβά», δηλαδή θανατική καταδίκη, επειδή θεωρήθηκε ότι διακωμωδούσαν τον Μωάμεθ. 

 

Και όταν ο Αραβας ιστορικός Σουλιμάν Μπασεάρ υποστήριξε ότι το Ισλάμ εξελίχθηκε ως θρησκεία σταδιακά, και όχι απευθείας από το στόμα του Προφήτη, «εκπαραθυρώθηκε» από τους φοιτητές του στο πανεπιστήμιο της Ναμπλούς στη Δ. Οχθη, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά.

 

Η ευαισθησία αυτή γύρω από την αμφισβήτηση του Κορανίου δεν συνδέεται χρονικά με την άνοδο του ισλαμικού φανατισμού. 

 

Το 1977, ο Τζον Ουάνσπρο, της Σχολής Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Λονδίνου είχε υποστηρίξει ότι η «ανάλυση του Κορανίου με τη χρησιμοποίηση μεθόδων αντίστοιχων με αυτών που έχουν χρησιμοποιηθεί για την ανάλυση της Βίβλου είναι αδύνατη».

 

Ο κ. Ουάνσπρο επέμεινε ότι το κείμενο του Κορανίου ήταν μία συρραφή διαφορετικών κειμένων τα οποία είχαν γραφεί σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους. 

 

Ιουδαϊσμός - Χριστιανισμός - Μωαμεθανισμός. ΟΙ ΦΟΝΙΚΟΙ ΜΟΝΟΘΕΪΣΜΟΙ!  

 

 

 http://politikhthsthrhskeias.blogspot.com

 

Εξάλλου, ισχυρίζονται πολλοί μελετητές, δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ύπαρξης του Κορανίου μέχρι το 691, 59 χρόνια μετά το θάνατο του Μωάμεθ, όταν κτίστηκε το τέμενος του Αλ Ακσά στην Ιερουσαλήμ, το οποίο φέρει πολλές επιγραφές από το Κοράνι. 

 

Οι επιγραφές αυτές διαφέρουν σε ένα βαθμό από την εκδοχή του Κορανίου, το οποίο επικράτησε μέσα από τους αιώνες, γεγονός το οποίο αφήνει να εννοηθεί, σύμφωνα με τους ιστορικούς, ότι το Κοράνι ενδεχομένως να εξελισσόταν μέχρι και την τελευταία δεκαετία του έβδομου αιώνα.

 

Το 1977 δύο άλλοι ιστορικοί της Σχολής Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, η Πατρίσια Κρόουν και ο Μάικλ Κουκ παρουσίασαν μια εντελώς καινούργια προσέγγιση του ζητήματος, 

 

ισχυριζόμενοι ότι ο Μωάμεθ αρχικώς δεν αντιμετωπίστηκε ως ιδρυτής μιας νέας θρησκείας, αλλά ως ιεροκήρυκας της Παλαιάς Διαθήκης, ο οποίος προετοίμαζε την έλευση του Μεσσία, βασιζόμενοι όχι σε αραβικές μαρτυρίες, καθώς δεν υπήρχαν κατά τον πρώτο αιώνα του Ισλάμ, αλλά σε μη μουσουλμανικά κείμενα. 

 

Πολλά από τα κείμενα αυτά αναφέρονται στους οπαδούς του Μωάμεθ ως «Αγαρινούς» και «μέλη της φυλής του Ισμαΐλ».

 

Η προέλευση του Κορανίου

 

Σήμερα, οι δύο ιστορικοί έχουν αναθεωρήσει ορισμένες από τις απόψεις τους, εξακολουθούν ωστόσο να υποστηρίζουν ότι το Ισλάμ δεν εξελίχθηκε με τον τρόπο που πιστεύουν σήμερα οι μουσουλμάνοι.

 

Η κ. Κρόουν θεωρεί ότι το Κοράνι και η ισλαμική παράδοση κρύβουν μια μεγάλη αντίθεση: Το Κοράνι είναι ένα κείμενο βασισμένο στη μονοθεϊστική παράδοση, γεμάτο αναφορές στον Αβραάμ, τον Ισαάκ, τον Ιωσήφ και τον Ιησού, 

 

ενώ η επίσημη ισλαμική παράδοση επιμένει ότι ο Μωάμεθ, ένας αγράμματος έμπορος καμηλών, είχε μια αποκάλυψη στην Μέκκα, μια αποκρυσμένη περιοχή της Αραβίας, μακριά από τα κέντρα της μονοθεϊστικής σκέψης, σε ένα περιβάλλον όπου υπερίσχυαν οι ειδωλολάτρες βεδουΐνοι. 

 

Εκτός και αν κάποιος αποδεχθεί την παρουσία του αρχάγγελου Γαβριήλ, θα πρέπει να εξηγήσει πώς βρέθηκαν στο Κοράνι όλες αυτές οι μονοθεϊστικές ιστορίες.

 

«Υπάρχουν δύο εξηγήσεις», υπογραμμίζει η κ. Κρόουν. «Είτε ότι στη Μέκκα κατοικούσε τότε ένας σημαντικός αριθμός Χριστιανών και Εβραίων, ή ότι το Κοράνι γράφτηκε κάπου αλλού».

 

 

Θρησκείες αγάπης, μίσους, βίας, ή κάπως έτσι;  

 

 

 http://politikhthsthrhskeias.blogspot.com

 

 

Πράγματι, ακόμη και πολλοί μελετητές που δεν θεωρούνται ρεβιζιονιστές, υποστηρίζουν ότι το Ισλάμ θα πρέπει να τοποθετηθεί στο ευρύτερο πλαίσιο των θρησκειών της Μέσης Ανατολής, και να μην αντιμετωπίζεται ώς ένα ξεχωριστό προϊόν της αραβικής ερήμου.

 

 «Πιστεύω ότι οι περισσότεροι ιστορικοί σήμερα, ακόμη και μουσουλμάνοι, θεωρούν ότι το Ισλάμ εξελίχθηκε μέσα από την μονοθεϊστική σούπα της Μέσης Ανατολής», υποστηρίζει ο Ρόι Μοταχέντεθ, καθηγητής ισλαμικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

 

Πολλοί μουσουλμάνοι ιστορικοί έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν μελέτες γύρω από την προέλευση του Κορανίου.

 

Ωστόσο, πολλοί μουσουλμάνοι μελετητές θεωρούν τους ισχυρισμούς αυτούς προσβλητικούς προς το Ισλάμ. «Πιστεύω ότι αυτό που προσπαθούν να αποδείξουν είναι ότι το Κοράνι δεν είναι αυθεντικό βιβλίο, ότι κατασκευάστηκε 150 χρόνια αργότερα», υπογραμμίζει ο Ιμπραΐμ Μούσα, καθηγητής θρησκευτικών σπουδών στο πανεπιστήμιο Ντιούκ.

 

 

Το Κοράνι επιτρέπει την παιδοφιλία και την παιδεραστία 

 

 

 http://politikhthsthrhskeias.blogspot.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

https://www.kathimerini.gr 

 

 

 

theologos vasiliadis

 

Γνώρισε τους εχθρούς της ανθρωπότητας.

Τους μηχανοράφους πίσω από τα βιβλία ιστορίας.

Ἐπείδή, ὅπως ὅλα δείχνουν νά βαίνομε ὁλοταχῶς πρός μία Νέα Παγκόσμια Τάξιν,ἕνα εἶδος παγκοσμιοποιήσεως μέ μία ἀρχή/ἐξουσία καί κυρίως μία θρησκεία. Νέα ὅλα αὐτά,γιά τήν ἀνθρωπότητα πού φαίνεται νά βρίσκεται σαστισμένη μέ ὅλα ὅσα συμβαίνουν ἐδῶ καί πλέον τοῦ ἑνός χρόνου,ἐξ αἰτίας τῆς ἀπάτης/covid.

 

Οἰκονομίες κατεστραμμένες,ὑγεία ὑπό τήν ἀπόλυτο ἐξουσία τῶν φαρμακευτικῶν ἑταιρειῶν,πρῶτα στάδια καταστάσεως ἐλλείψεως τροφίμων καί ἐνεργείας ὁδηγοῦν μέ γοργότατους ῥυθμούς σέ μία νέα τάξιν πραγμάτων πού θά ἐπέλθη μέσῳ τῆς ἤδη ἀνακοινωμένης «μεγάλης ἐπανακινήσεως»,ἀπό τούς παγκοσμίους τραπεζίτες ἤ ἀλλιῶς τήν σατανική/καμπαλιστική ἐλίτ. 

 

Πῶς ὅμως,ἔφθασε ἡ ἀνθρωπότης ἐδῶ;

 

Επιστολή τοῦ Ἄλμπερτ Πάϊκ,τοῦ γνωστοῦ θεοσοφιστή,σατανιστή καί ἀρχι-μασσώνου,πρός τόν Τζουζέπε Ματσίνι ἐπικεφαλής τῆς εὐρωπαϊκῆς μασσωνίας,στίς 15 Αὐγούστου 1871,ὅπου προβλέπει τήν πραγματοποίησιν 3 παγκοσμίων πολέμων.

Ὁ Πάϊκ ἦταν ἀναμορφωτής μιᾶς σατανικῆς σέκτας πού πίστευε στόν Ἑωσφόρο,ὑπό τήν ἐπωνυμία «Τάγμα τοῦ Παλλαδίου».

«Ο Α΄ παγκόσμιος πόλεμος πρέπει να έρθει προκειμένου να επιτρέψει στους ιλλουμινάτι να ανατρέψουν τους Τσάρους στην Ρωσία και να καταστήσουν την χώρα ένα φρούριο του αθεϊστικού κομμουνισμού».

 

”Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος πρέπει να υποθαλφθεί εκ των προτέρων λόγω των διαφορών μεταξύ του φασισμού και των πολιτικών σιωνιστών (ως πολιτικούς σιωνιστές εννοεί τους εβραίους της διασποράς). 

Αυτός ο πόλεμος πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή του ναζισμού και ο πολιτικός σιωνισμός να ενδυναμωθεί αρκετά για να εγκαθιδρύσει το κυρίαρχο κράτος του Ισραήλ στην Παλαιστίνη. 

Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ο διεθνής κομμουνισμός πρέπει να γίνει αρκετά δυνατός με σκοπό την εξισορρόπηση της χριστιανοσύνης, η οποία στην συνέχεια πρέπει να συγκρατηθεί και να διατηρηθεί υπό έλεγχο για όσο χρόνο χρειαστούμε, μέχρι την ώρα του τελικού κοινωνικού κατακλυσμού.”

 

“Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος πρέπει να υποθαλφθεί αφού προηγουμένως προκληθούν διαφορές από τους πράκτορες των Ιλλουμινάτι, μεταξύ των πολιτικών σιωνιστών (πολιτικός σιωνισμός είναι πλέον το κράτος του Ισραήλ) και των ηγετών του Ισλαμικού κόσμου”.

 

Ο πόλεμος πρέπει να διεξαχθεί με τέτοιο τρόπο που το Ισλάμ (ο μουσουλμανικός αραβικός κόσμος) και ο πολιτικός σιωνισμός να καταστρέψουν αμοιβαία ο ένας τον άλλο. Εν τω μεταξύ τα άλλα έθνη, που για μια ακόμη φορά θα είναι διχασμένα σ’ αυτό το θέμα, θα είναι εξαναγκασμένα να μάχονται μέχρι του σημείου της πλήρους φυσικής, ηθικής, πνευματικής και οικονομικής εξαντλήσεως. …

 

Θα αφήσουμε ελεύθερους τους μηδενιστές και τους αθεϊστές να δραστηριοποιούνται παντού, και θα προκαλέσουμε έναν τρομερό κοινωνικό κατακλυσμό ο οποίος με όλη του την φρίκη θα δείξει καθαρά στα έθνη την επιρροή του απόλυτου αθεϊσμού, που είναι η πηγή προέλευσης της αγριότητας και της αιματηρότατης αναταραχής.

 

Εν συνεχεία παντού οι πολίτες θα είναι υποχρεωμένοι να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους από την εναντίον τους παγκόσμια μειονότητα των επαναστατών που θα τους επιτίθενται. Οι πολίτες των κρατών θα εξοντώσουν αυτούς τους καταστροφείς του πολιτισμού, και το πλήθος θα είναι απογοητευμένο από τον χριστιανική θρησκεία. Του ανθρωπίνου πλήθους οι αντιλήψεις περί του Θεού θα είναι από εκείνη την στιγμή χωρίς πυξίδα ή προσανατολισμό, αναζητώντας ανήσυχα ένα ιδανικό, αλλά χωρίς να γνωρίζει προς τα πού να προσφέρει την λατρεία του.

 

Τότε το πλήθος, θα παραλάβει το αληθινό φως μέσα από την παγκόσμια εγκαθίδρυση του καθαρού δόγματος του Εωσφόρου, που θα εμφανιστεί τελικά σε δημόσια θέα. Αυτή η εγκαθίδρυση του δόγματος του Εωσφόρου θα προκύψει ως αποτέλεσμα από την γενική αντιδραστική κίνηση των λαών την οποία θα ακολουθήσει η καταστροφή του χριστιανισμού και του αθεϊσμού, και οι δυο (χριστιανισμός και αθεϊσμός) θα νικηθούν και θα εξοντωθούν ταυτόχρονα.»

 

ΤΩΡΑ ΣΕ ΑΓΑΣΤΗ, ΚΡΥΦΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, ΤΑ ”ΑΔΕΡΦΙΑ” ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ 3ο ΝΑΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.
ΜΟΝΙΜΩΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΟ ΚΡΑΤΗ, ΔΙΝΟΥΝ ΛΙΓΑ, ΕΙΣΠΡΑΤΟΥΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ.

 

Ἄς πᾶμε νά ‘δοῦμε πῶς τά σχεδιάζουν,ποιοί συμμετέχουν,τούς τρόπους καί τίς πρόδρομες καταστάσεις πού ἑτοιμάζουν.

 

Ο Albert Pike (1809-1891),ήταν υψηλόβαθμος ελευθεροτέκτονας (33ου βαθμού) του Αρχαίου Σκωτικού Τάγματος και αρχηγός του στην Βόρεια Αμερική. Υπήρξε από του θεωρητικούς του ελευθεροτεκτονισμού με εκτεταμένη βιβλιογραφία. Υπηρέτησε στον Ομοσπονδιακό στρατό κατά τη διάρκεια Αμερικάνικου Εμφύλιου Πολέμου. 

 

Το 1866 συνελήφθη με την κατηγορία της προδοσίας και κλείσθηκε στη φυλακή, αλλά δεν δικάσθηκε ποτέ, διότι απελευθερώθηκε ύστερα από προσωπική παρέμβαση του 17ου Αμερικανού προέδρου (1865-1869) Andrew Johnson (1808-1875), επίσης ελευθεροτέκτονα.

 

Η παρέμβαση του Andrew Johnson ήταν ζωτικής σημασίας. Μετά τον φρικτό θάνατο του William Morgan στρατευμένου αντι-μασόνου, το 1826, η δημόσια κατακραυγή είχε αναγκάσει πολλές στοές να κλείσουν στην Αμερική. Ήταν η προσωπική δράση του Albert Pike που αναγέννησε το Μασονισμό, αλλά η δράση του αυτή τον έκανε στόχο της δημόσιας δυσαρέσκειας. Έτσι είναι σίγουρο ότι η βοήθεια του Προέδρου έσωσε όχι μόνο τον κατηγορούμενο, αλλά και το μέλλον της Μασονίας. 

(Ο Morgan ανακοίνωσε την πρόθεσή του να δημοσιεύσει ένα βιβλίο όπου θ᾿αποκάλυπτε τα μυστικά των μασόνων… Εξαφανίστηκε και πιστεύεται ότι είχε απαχθεί και σκοτωθεί από τους μασόνους της δυτικής Νέας Υόρκης…).

 

Προσωπικός φίλος του Pike, υπήρξε ο Giuseppe Mazzini, ( 1805-1872,ἰταλός ἐπαναστάτης,μέλος τῶν Carbonari,μασσωνικῆς ὀργανώσεως μέ πολιτική ἀτζέντα καί ἐπαναστατική δρᾶσιν στήν τότε διαμελισμένη Ἰταλία.Ὁ Ματσίνι εἶχε σχέσεις καί μέ τήν Μπλαβάτσκι τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας).

 

Λέγεται ότι η τοποθέτηση του Albert Pike στην αρχηγεία του Τάγματος στην Αμερική ήταν προσωπική επιλογή του Mazzini. Η αλληλογραφία τους ήταν πλούσια και ενδιαφέρουσα. O Καρδινάλιος του Santiago της Χιλής, Caro y Rodrigez στο βιβλίο του The Mystery of Freemasonry Unveiled, βεβαιώνει ότι είδε στη βιβλιοθήκη του Βρετανικού Μουσείου στο Λονδίνο, επιστολή του Albert Pike με παραλήπτη τον Mazzini και ημερομηνία 15 Αυγούστου 1871.

 Ο συντάκτης της επιστολής ανέπτυσσε στον φίλο του ένα σχέδιο, το οποίο προέβλεπε τη διεξαγωγή τριών Παγκοσμίων Πολέμων. 

Την επιστολή είδε και αντέγραψε ο William Guy Carr, αξιωματικός του Καναδικού Ναυτικού. 

Τα σχετικά στο βιβλίο του Satan, Prince of this World. 

Το Μουσείο αρνείται ότι έχει καταλογογραφημένη τέτοια επιστολή.

 

Η Lady Edith Queenborough, μας εξηγεί την αιτία αυτής της αλληλογραφίας. Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1870 ο μασόνος στρατηγός Raffaele Cadorna (1815-1897) εισήλθε ως κατακτητής στην Αιώνια Πόλη, τη Ρώμη, καταλύοντας το Παπικό Κράτος και ολοκληρώνοντας την ενοποίηση της Ιταλίας. Τα σχέδια του Mazzini είχαν ολοκληρωθεί, και τώρα κατέστρωνε καινούργια, μεγαλεπήβολα, για την κατάκτηση του κόσμου και την επικράτηση της Μασονίας, αυτό που σήμερα λέμε «Παγκοσμιοποίηση». Ο ίδιος έλαβε τον τίτλο του Sovereign Chief of Political Action, ενώ ο Albert Pike τον τίτλο του Sovereign Pontiff of Universal Freemasonry, με δογματικές αρμοδιότητες.

 

O Albert Pike υπήρξε επίσης ο αναμορφωτής του Τάγματος του Παλλαδίου, άλλης μια μυστικής εταιρείας που δρούσε τότε στην Αμερική. Σύμφωνα με την Cyclopaedia of Fraternities,η μυστική αυτή εταιρεία ιδρύθηκε το 1730 στη Γαλλία. Εδράζονταν στο Charleston της Ν. Καρολίνας. Το 1886 αναμορφώθηκε από τον Albert Pike και ενσωματώθηκε στη μασονική οικογένεια με τον τίτλο New and Reformed Palladium. Οι άνδρες του Τάγματος αποτελούσαν την «Αδελφότητα του Οδυσσέα», ενώ γινόταν δεκτές και γυναίκες και αποτελούσαν την «Αδελφότητα της Πηνελόπης».

 

Κατά τον δρ Bataille (ψευδώνυμο του Léo Taxil ή αλλιώς Marie Joseph Gabriel Antoine Jogand Pagès, 1854-1907) η αδελφότητα πήρε το όνομά της από το θρυλικό Παλλάδιο των Ναϊτών, γνωστό και ως αγαλματίδιο του Baphomet, το οποίο μετέφερε το 1801 στο Charleston ο Εβραιομασόνος Isaac Hyman Long. 

 

Η μαρτυρία του αμφισβητείται καθώς ο ίδιος αποκήρυξε αργότερα το βιβλίο του. Πάντως η μασονική του ιδιότητα του έδινε την δυνατότητα να γνωρίζει τα πράγματα εκ των έσω, και ποιες από τις αποκαλύψεις του ήταν αλήθεια το γνωρίζει ο ίδιος, όπως και τους λόγους που τον ανάγκασαν να αρνηθεί τα όσα έγραψε, όταν αποκαλύφθηκε η πραγματική του ταυτότητα.Ο ίδιος ισχυρίσθηκε ότι επρόκειτο για φάρσα. Με αυτή του την ομολογία ζημίωσε την αξιοπιστία του ανεπανόρθωτα.

 

 

Φαίνεται, όμως ότι ο Albert Pike είχε πραγματικά στην κατοχή του το αγαλματίδιο του Baphomet. Από την αλληλογραφία του με τον Mazzini μαθαίνουμε για τη σατανιστική τελετή που ο ίδιος συνέθεσε προς τιμήν του, με τίτλο The Supreme Secret Ritual. Η ύπαρξη αυτού του Τάγματος κρατήθηκε μυστική ακόμη και από τους χαμηλόβαθμους μασόνους. Φαίνεται, ότι ήταν ένας εσωτερικός κύκλος με μέλη λίγους υψηλόβαθμος μυημένους. Επίσης την απόφαση για την είσοδο γυναικών στο τάγμα αυτό ο Albert Pike την έλαβε κατόπιν συστάσεων της Blavatsky.

 

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε τους λόγους αυτής της μυστικότητας. Τόσο η τελετή που συνέθεσε ο αρχηγός του τάγματος όσο και οι λοιπές τελετές που γίνονταν στις συγκεντρώσεις τους ήταν σατανολατρικές, και αυτό ήταν ένα μυστικό που δεν μπορούσαν να το μοιράζονται πολλά άτομα. 

 

Σε θεωρητικό επίπεδο ο Παλλαδισμός ήταν Μανιχαϊκός Νέο-γνωστικισμός, ένα δυϊκό σύστημα που πρέσβευε την ύπαρξη δύο ισοδύναμων θεών, του Εωσφόρου, ως θεού του Καλού και του Φωτός και του Αδωνάι, ως θεού του Κακού και του Σκότους. Με το προσωπείο του Μέγα Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος, ο Εωσφόρος λατρεύεται στις στοές, αλλά την πραγματική αντιστοιχία δεν την γνώριζαν και δεν την γνωρίζουν παρά οι λίγοι υψηλόβαθμοι.

 

Η λατρεία του Εωσφόρου και η επίκλησή του στις τελετές του Παλλαδίου, λοιπόν, έπρεπε να διαφυλαχθεί με τη γνωστή μυστικότητα των μασόνων ακόμη και από αυτούς τους ίδιους, όσους δεν είχαν την απαραίτητη μύηση. Υπήρχε, όμως και άλλος λόγος γι’ αυτήν την μυστικότητα. Ο εσωτερικός αυτός κύκλος διοικούσε στην πράξη όλες τις στοές. Και αυτό δεν ήταν κάτι που θα μπορούσε να γίνει εύκολα αποδεκτό από το σύνολο των μασόνων, οι οποίοι πίστευαν ότι η διοίκηση ανήκε στο Supreme Council of the Northern Jurisdiction.

 

 

Πάνω: «House of the Temple»,ὁ οἶκος τῶν 33ου βαθμού μασσώνων τοῦ σκωτικοῦ δόγματος στήν Οὐάσινγκτον ( Supreme Council of the Northern Jurisdiction.

Τα πράγματα, λοιπόν, δεν είχαν όπως τα πίστευαν οι πολλοί. Ο Albert Pike κατείχε τον τίτλο του Sovereign Pontiff of Lucifer στο τάγμα αυτό και ήταν πρόεδρος του Supreme Dogmatic Directory, αποτελουμένου από 10 ακόμη υψηλόβαθμα στελέχη. Την ίδια εποχή στην Ρώμη ο Mazzini σχημάτισε το Sovereign Executive Directory of High Masonry και σε συνεργασία με τους Marx και Hengels, την Πρώτη Σοσιαλιστική Διεθνή το 1864.

 

Αυτός εν ολίγοις ήταν ο Albert Pike, ο άνθρωπος που ανέλαβε την «κηδεμονία» της Blavatksy και της θεοσοφικής εταιρείας στην Αμερική, ο άνθρωπος που εισήγαγε την Blavatsky στη μασονία.

Καταλάβατε πῶς σχεδιάζουν,πῶς ὁργανώνουν καί πῶς ἐκτελοῦν; 

Μέ μεγάλη μεθοδικότητα,ἀπόλυτη μυστικότητα,ἀρκετή μπουρδολογία περί «ἀνυψώσεως πνευματικῆς»,«ἀποκαλύωεως μυστικῶν» κ.λπ. παρεμφερῆ πού κάνουν τούς ἀδαεῖς νά γίνονται δοῦλοι τους καί ὑποχείρια στά σχέδιά τους.

Πᾶμε νά δοῦμε καί τήν Μπλαβάτσκι καί τήν …θεοσοφική ἑταιρεία της.

 

 

Ιδρύτρια του κινήματος της θεοσοφίας,ήταν η Helena Petrovna Blavatsky, κόρη του Γερμανοεβραίου Peter von Hahn. 

Η οικογένειά της ανήκε στη γερμανική αριστοκρατία, που απελάθηκε το 1784 από τη Βαυαρία κατά το διωγμό των Illuminaty του Adam Weishaupt, εξ ου και η κλίση τους στον αποκρυφισμό. Γεννήθηκε το 1831 στο Yekaterinoslav της τότε Ρωσικής αυτοκρατορίας (σήμερα βρίσκεται στην Ουκρανία).

 

Ως παιδί ήταν ιδιαίτερα εκκεντρική και είχε κλίση στον αποκρυφισμό και τη μαγεία. Παντρεύτηκε μόλις 17 ετών τον κατά πολύ μεγαλύτερό της Nikifor Vassilievich Blavatsky, για ν’ αποκτήσει ελευθερία κινήσεων. Μέσα σε τρεις μήνες τον εγκατέλειψε και πήγε στις Ινδίες.

Από το 1848 μέχρι το 1873 που έφθασε στη Νέα Υόρκη ταξίδευε συνέχεια. Ασπάστηκε τον Βουδισμό στη Σρι Λάνκα και έζησε δυο χρόνια στο Θιβέτ.

 

Σταθμός της περιοδίας της υπήρξε και το Λονδίνο, όπου γνωρίσθηκε με τον επίσης Γερμανοεβραίο Karl Marx (Haim Mardochai Kissel), εξόριστο την εποχή εκείνη στην Αγγλία. Εκεί γνωρίστηκε και με τον Ιταλό επαναστάτη Giuseppe Mazzini .

Η Blavatsky έλαβε μέρος στη μάχη της Mentana (3 Νοεμβρίου 1867) στο πλευρό των δυνάμεων του Garibaldi εναντίον του Παπικού Κράτους.  

 

Τραυματίστηκε πάρα πολύ σοβαρά κι εγκαταλείφθηκε στο πεδίο της μάχης, αλλά κατάφερε να επιζήσει και να μεταβεί στο Παρίσι. Στην «πόλη του φωτός» γνωρίσθηκε με τον Hippolyte Léon Denizard Rivail (1804-1869, γνωστό στον πνευματιστικό κόσμο ως Allan Kardec) και τον Nicolas Camille Flammarion (1842-1925) πρωτοπόρους του γαλλικού πνευματισμού.

 

Το 1873 κατέφθασε στη Νέα Υόρκη. Το 1874 γνωρίσθηκε με τον δικηγόρο Henry Steel Olcott. Η γνωριμία τους υπήρξε καθοριστική. Τον επόμενο χρόνο ίδρυσαν την Θεοσοφική Εταιρεία σε συνεργασία με τον William Quan Judge και άλλους. Στην σελίδα 66 του Freemasonry Universal, vol. V, Part 2, Autumn Equinox 1929 είναι δημοσιευμένο το δίπλωμά της:

 

 

Η απονομή αυτού του διπλώματος έγινε το 1877.  

Την επόμενη χρονιά η Blavatsky και ο Olcott αναχώρησαν για τις Ινδίες. Στο προάστειο Adyar του Madras εγκατέστησαν την έδρα της θεοσοφικής εταιρείας. Το 1889 γνωρίστηκε με την Annie Besant (1847-1933) τη διάδοχό της στην αρχηγία της εταιρείας.

 

H Blavatsky πέθανε το 1891. Την διαδέχθηκε ο Olcott μέχρι τον θάνατό του το 1907, οπότε και ανέλαβε την αρχηγία η Annie Besant. Ακολούθησαν μια σειρά από σχίσματα, λόγω του ότι δεν αποδέχονταν όλοι τη νέα αρχηγό και τις πρακτικές της.  

 

Ο William Quan Judge, συνιδρυτής της εταιρείας ανεξαρτητοποίησε ήδη από το 1895 το αμερικάνικο παρακλάδι, και μετά το θάνατό του το 1896 τον διαδέχθηκε η Katherine Tingley.

Το 1898 ο Ernest Temple Hargrove ίδρυσε την Theosophical Society of America και ο Robert Crosbie την United Lodge of Theosopists το 1909. Όλοι ισχυρίζονταν ότι ακολουθούσαν τη γραμμή της Blavatsky.  

 

Η μεταξύ τους διαμάχη και οι αποκαλύψεις του ενός για τον άλλο είναι άκρως αποκαλυπτικές για τον τσαρλατανισμό και τη σεξουαλική διαστροφή τους.

 

 

Πάνω: Blavatsky-Olcott-Mavalankar.

 

Σοσιαλίστρια, φεμινίστρια και θεοσοφίστρια η Annie Besant εισήλθε στη Μασονία το 1902 στο Παρίσι από τη φίλη της Francesca Arundale. Αμέσως επέστρεψε στο Λονδίνο, όπου ίδρυσε την πρώτη μικτή στοά την Lodge of International Mixed Masonry, Le Droit Humain. Ανέλαβε την προεδρία του θεοσοφικού τμήματος της Ινδίας βοηθούμενη από τον Charles Webster Leadbeater. 

 

Τον κράτησε δίπλα της ακόμη και μετά τις αποκαλύψεις για παιδεραστία εναντίον του. Αυτός της σύστησε τον νεαρό τότε Jiddu Krishnamurti. H Besant τον υιοθέτησε και τον ανέθρεψε ως τον μελλοντικό μεσσία της Θεοσοφίας.

 

Είκοσι χρόνια αργότερα ο Krishnamurti αποκήρυξε το ρόλο του μετραίγια. Υπό την αρχηγεία της Besant η εταιρεία του Adyar έκανε στροφή από τον Βουδισμό προς τον Ινδουισμό. Από την Αμερική την κατηγόρησαν ως νέο-θεοσοφίστρια. Το 1915 εισήλθε στο κίνημα η Alice La Trobe Bateman, η οποία μετά το δεύτερο γάμο της με τον Foster Bailey, μασόνο 32ου βαθμού, πήρε το όνομα Alice Ann Bailey (1880-1949).

 

 Η διαμάχη της με την Besant είχε ως αποτέλεσμα την εκδίωξη αυτής και του συζύγου της από τη θεοσοφική εταιρεία. Μαζί ίδρυσαν το 1920 την εκδοτική εταιρεία Lucis Trust και το 1923 το Arcane School, ένα αιρετικό τμήμα της θεοσοφίας, που εισήγαγε την έννοια της εποχής του Υδροχόου στο θεοσοφισμό. (https://www.impantokratoros.gr/zeitgeist-b.print.el.aspx)

 

Οἱ πιό σύγχρονοι,πού συνἐχισαν ( Ἡ «συνωμοσία τοῦ Ὑδροχόου» ὁ προοιωνισμένος σύγχρονος ἐφιάλτης)  καί συνεχίζουν τό ἐλεεινό ἔργο τῶν σατανιστῶν/καμπαλιστῶν,οἱ νεο-ἐποχίτες πού ξεπηδοῦν μέσα ἀπό τά ἰνστιτοῦτα Τάβιστοκ,Ῥοκφέλερ κ.λπ. 

συγγενῶν,κυριολεκτικῶς,ἑβραίων/σιωνιστῶν,τῶν ὁποίων τά σχέδια …ἐκπληρώνουν τίς «προφητεῖες» τοῦ Πάϊκ,μή παρεκκλίνοντας ἀπό τό ἀρχικό καί,να τό πῶ ἀρχαῖο(;),σχέδιό τους,παρά μόνον μερικῶς,ἀναλόγως τοῦ τί επιτάσσουν οἱ καιροί καί οἱ δικές τους …ἀνάγκες.

 

 

Α΄Π.Π. Β΄Π.Π. καί ἐν τέλει Γ΄Π.Π. ; 

 

Δέν ξέρω.

 

Τό σίγουρο εἶναι πώς καί στούς δύο,ἡ Γερμανία ἔπαιξε ἀπολύτως τόν ῥόλον πού τῆς ἀνετέθη. Σήμερα,πρωτοστατοῦσα καί πάλι ἔχει ἐπιτύχη νά γεμίσῃ τήν Εὐρώπη μέ ἀσιαφρικανούς μουσουλμάνους πού μέ τό πρῶτο «νεῦμα» εἶναι ἔτοιμοι νά πλημμυρίσουν στό αἷμα τήν Εὐρώπη. 

 

Ἄλλως τε,δέν εἶναι διόλου τυχαῖον πού παρακολουθοῦμε καθημερινῶς,ἀπό τήν πρώτη στιγμή τοῦ ξεσπάσματος τῆς «πολεμικῆς διαμάχης»  Χαμάς-Ἰσραήλ,νά διοργανώνουν διάφορες διαμαρτυρίες σ᾿ὁλόκληρη τήν εὐρωπαϊκή ἥπειρον.Ἀκόμη καί στήν Ἑλλάδα,ἐννοεῖται.

 

 

Ὁ Ἐρντογάν δέν ἔχει πάψη σέ καθημερινή βάσιν,νά θέτῃ πρό τῶν εὐθυνῶν της ( ;!!!) τήν παγκόσμια κοινότητα καί βεβαίως τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωσιν. 

 

Ἕνας χιτλερίσκος πού παίζει τό παιχνίδι τῶν σιώνων καί πιθανῶς εἶναι αὐτός πού ἔχει ἐπιλεγῆ γιά νά ῥίξῃ τήν σπίθα μιᾶς γενικοτέρας φωτιᾶς. 

 

Μία φωτιά πού ἐν μέσῳ τῶν ἐπιπτώσεων τῆς  ἀπάτης/covid,θά φέρῃ σ᾿ἀπελπισία τήν ἀνθρωπότητα.

 

Μία ἀπελπισία πού θά τούς κάνῃ νά ἀποδεχθοῦν,ἐν εἴδει «σωτηρίας» τήν Νέα Παγκόσμια Τάξιν τοῦ Ἑωσφόρου καί τόν κομμουνισμό…

 

 

 

https://katohika.gr 

 

 

theologos vasiliadis

 

 

 

 

Γιατί μας μισούν οι τζιχαντιστές του ISIS – με τα δικά τους λόγια

Γιατί μας μισούν οι τζιχαντιστές του ISIS – με τα δικά τους λόγια

Το Dabiq είναι ένα online περιοδικό που εκδίδει το ISIS απευθυνόμενο στους Δυτικούς, Μουσουλμάνους και μη, στην αγγλική γλώσσα αλλά και σε άλλες (τα τεύχη του μπορείτε να τα βρείτε εδώ –προσοχή, περιλαμβάνουν σκληρές εικόνες). 

 

 Σκοπό έχει την προπαγάνδα που θα προσελκύσει νέα μέλη και υποστήριξη από Μουσουλμάνους της Δύσης, καθώς και να καυχηθεί για τα κατορθώματά του στα πεδία της μάχης και, κατ’ επέκταση, να απειλήσει και να φοβερίσει για επερχόμενες επιθέσεις, είτε στη Μέση Ανατολή είτε σε πόλεις της Ευρώπης και σε ολόκληρο τον κόσμο. 

 

Με άλλα λόγια, το Dabiq απεικονίζει το ISIS όπως αυτό βλέπει τον εαυτό του και, άρα, η ανάγνωσή του είναι απαραίτητη για να καταλάβει κανείς την ιδεολογία πίσω από τις ενέργειες της οργάνωσης. 

 

Η ονομασία του προέρχεται από την ομώνυμη πόλη της Συρίας, στην οποία πρόκειται να ξεκινήσει η Αποκάλυψη σύμφωνα με την εσχατολογική παράδοση του Ισλάμ, όπως διαβάζουμε στο χαντίθ al-Muslim 54/44: «Η τελευταία ώρα δεν θα έρθει μέχρι οι Ρωμαίοι να πατήσουν στο al-A’maq ή στο Dabiq» (ως Ρωμαίοι εννοούνται γενικά οι Δυτικοί). Η συγκεκριμένη πόλη καταλήφθηκε από το ISIS το καλοκαίρι του 2015.

 

 

Το 15^ο τεύχος λέγεται «Σπάστε τον σταυρό» (Break the cross) και περιλαμβάνει ένα άρθρο με τον τίτλο «Γιατί σας μισούμε και γιατί σας πολεμάμε» (μπορείτε να το διαβάσετε εδώ). 

 

Από την αρχή του άρθρου ξεκαθαρίζεται πως το σκεπτικό των μελών του ISIS είναι αμιγώς θεολογικό, χαρακτηρίζοντας ακόμα και το νυχτερινό κέντρο ομοφυλόφιλων που δέχτηκε επίθεση τον Ιούνιο του 2016 ως «Σταυροφορικό» και «σοδομητικό». 

 

Συνεχίζουν με μια απαρίθμηση των λόγων για τους οποίους μισούν τη Δύση, με σειρά προτεραιότητας. «Σας μισούμε, πρώτα και κύρια, επειδή είστε άπιστοι» γράφουν αρχικά, επειδή βλασφημούμε εναντίον της μοναδικότητας του Αλλάχ με το να πιστεύουμε σε άλλους θεούς ή πως ο θεός έχει γιο (το Κοράνι αναγνωρίζει τον Ιησού ως προφήτη αλλά όχι με θεϊκή φύση). 

 

Οι απιστία μας και οι «διαβολικές πρακτικές» μας είναι, λοιπόν, οι κύριοι λόγοι της έχθρας τους προς εμάς, σύμφωνα με τους ίδιους, και όχι η εξωτερική πολιτική των μεγάλων δυνάμεων, και δικαιολογούν αυτήν την έχθρα με ένα από τα πολλά εδάφια του Κορανίου που γεννάει μίσος και αντιπαλότητα εναντίον τον απίστων –«δεν έχουμε τίποτα κοινό με εσάς» και «η έχθρα και το μίσος μας απέναντί σας θα είναι αιώνια» είναι ιδέες που επαναλαμβάνονται στο ιερό κείμενο του Ισλάμ, όπως στο εδάφιο που χρησιμοποιείται στο άρθρο του Dabiq. «Η απιστία σας είναι η κύρια αιτία που σας πολεμάμε», συνεχίζουν, προσφέροντάς μας ως μοναδικές διεξόδους σωτηρίας τον προσηλυτισμό στο Ισλάμ, την υποταγή στους Μουσουλμάνους ζώντας ως Dhimmi και πληρώνοντας φόρο υποτελείας, ή μια προσωρινή εκεχειρία. 

 

Προσωρινή, γιατί η ιδέα πως η τζιχάντ δεν θα σταματήσει μέχρι όλος ο κόσμος να είναι Ισλάμ, είναι μια ιδέα που μοιράζονται τα μέλη του ISIS με τον μπιν Λάντεν αλλά και το ίδιο το Κοράνι, εδάφιο του οποίου χρησιμοποιείται και πάλι για να δικαιολογήσει τη ρητορική των αρθρογράφων[1] -«Και πολεμήστε τους έως ότου δεν υπάρχει παγανισμός[2] και μέχρι η θρησκεία, εξ ολοκλήρου, να είναι του Αλλάχ».

 

Δεύτερη αιτία στη λίστα τους είναι η κοσμική και φιλελεύθερη φύση των Δυτικών κοινωνιών –ο διαχωρισμός θρησκείας και κράτους, ο οποίος οδηγεί στην απαγόρευση εκείνων που ο Αλλάχ επιτρέπει και στην επιδοκιμασία εκείνων που ο Αλλάχ καταδικάζει. 

 

Το γεγονός αυτό από μόνο του, οι τζιχαντιστές θεωρούν πως αποτελεί επίθεση προς τον Αλλάχ, αφού στερεί από αυτόν το δικαίωμά του να υπακούονται οι εντολές του από τους πιστούς! Το Ισλάμ δέχεται μόνο τη σαρία ως νομοθεσία που αρμόζει σε μια κοινωνία, ένα σύνολο απολυταρχικών κανόνων που επιχειρεί να ελέγξει κάθε πτυχή της ανθρώπινης δραστηριότητας. «Η νομοθετική εξουσία ανήκει μόνο στον Αλλάχ», αναφέρεται στο Κοράνι όπως μας θυμίζουν οι αρθρογράφοι, ενώ θεωρείται κατάντια του κοσμικού φιλελευθερισμού η αναγνώριση δικαιωμάτων στους ομοφυλόφιλους, όπως και η παρουσία αλκοόλ, ναρκωτικών, μοιχείας, τζόγου και τοκογλυφίας. 

 

Η ίδια η αναγνώριση εθνών θεωρείται διεστραμμένη ιδέα, μαζί με τον Χριστιανισμό και τον αθεϊσμό –το Ισλάμ είναι υπερεθνική ιδεολογία και το Κοράνι αντιμετωπίζει Χριστιανούς, Εβραίους και άθεους ομαδικά ως άπιστους που πρέπει να πολεμηθούν και να κατακτηθούν.

 

 

Ο αθεϊσμός αποτελεί από μόνος του την τρίτη αιτία μίσους. Η απόρριψη από του άθεους της ύπαρξης Δημιουργού, ακόμα και όταν βλέπουν μπροστά τους την πολυπλοκότητα και την τελειότητα της φύσης, δεν σχολιάζεται καν από τους αρθρογράφους, παρά μόνο αναφέρεται, καθώς θεωρείται αυταπόδεικτα πλανεμένη. 

 

Το γεγονός βέβαια πως θεωρούν ότι οι άθεοι περιγράφουν τη φύση ως αποτέλεσμα «τυχαιότητας» αποδεικνύει ότι δεν καταλαβαίνουν πώς βλέπουν τον κόσμο οι άθεοι ή πώς λειτουργούν οι νόμοι της φύσης, που τόσο πολύ θαυμάζουν (αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία). 

 

Επικαλούνται το Κοράνι άλλη μια φορά: «Μήπως αυτοί [ενν. οι άπιστοι] δημιουργήθηκαν τυχαία, ή μήπως μπορούν να δημιουργήσουν οι ίδιοι κάτι;», γράφουν, αποδεικνύοντας εδώ πως μοιράζονται με τους Χριστιανούς θρησκόληπτους μία αλαζονεία που μάλλον δεν ταιριάζει σε μια θρησκεία που θέλει να χαρακτηρίζεται ως θρησκεία πραότητας και ειρήνης. 

 

Η παράγραφος τελειώνει με μια υπόσχεση τιμωρίας όσων πιστεύουν πως «ζεις μονάχα μια φορά», παρμένη, άλλη μια φορά, από το Κοράνι: «Ο Αλλάχ θα σας αναστήσει·  και τότε σίγουρα θα καταλάβετε τι έχετε κάνει».

 

Ως τέταρτη αιτία μίσους παρουσιάζονται τα δήθεν εγκλήματα ενάντια στο ίδιο το Ισλάμ, μέσω του χλευασμού μας της πίστης τους, των προφητών τους, μέσω του κάψιμου του Κορανίου και της διαβολής της σαρία. 

 

Ενώ λοιπόν μέχρι τώρα κατηγορούσαν τη Δύση επειδή δεν είναι σαν αυτούς, μη υπακούοντας στο Ισλάμ, εδώ διατείνονται πως υπάρχει ανοιχτή επίθεση προς τη θρησκεία του Ισλάμ, αν και θα ήταν δύσκολο να φέρει στο νου κανείς κάποια περαιτέρω «επίθεση» εκ μέρους των Δυτικών πέρα από την κριτική προς τη θρησκεία αυτή, μια πρακτική που αποτελεί παράδοση στη Δύση και δεν μπορούν να διανοηθούν οι Ισλαμιστές. Η ανταπόδοσή τους, όπως μας ενημερώνουν, δεν θα είναι συνθήματα ή hashtag, αλλά «σφαίρες και μαχαίρια».

 

«Ντροπαλότητα, μια πλευρά της ανθρώπινης φύσης που λείπει από τις Δυτικές γυναίκες»

 

Τα δύο τελευταία αίτια του μίσους τους αφορούν, πια, την εξωτερική πολιτική της Δύσης σε περιοχές όπου βρίσκονται Μουσουλμάνοι. Η πέμπτη αιτία αφορά τα εγκλήματα εναντίον των Μουσουλμάνων, που περιλαμβάνουν drones και μαχητικά αεροσκάφη, φυλακισμούς και βασανιστήρια, θανάτους και διαμελισμούς αντρών, γυναικών και παιδιών –με μια υπόσχεση για εκδίκηση. 

 

Μόνο ειρωνικά μπορεί να αναγνωστεί αυτή η παράγραφος, αφού το ISIS δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την ευημερία των Μουσουλμάνων, παρά μόνο των σωστών Μουσουλμάνων. Και είναι λίγοι οι πιστοί που περνάνε το δικό τους θεολογικό τεστ αυθεντικότητας, όπως φαίνεται από τις δηλώσεις και τις πράξεις τους σε καθημερινή βάση. 

 

Ας έχουμε στο μυαλό μας πως τα περισσότερα θύματα των τζιχαντιστών είναι Μουσουλμάνοι. Πόσους έχουν φυλακίσει και βασανίσει αυτοί; Πόσους έχουν εκτελέσει; Πόσους έχουν διαμελίσει για ασήμαντες αφορμές (επειδή έτσι θέλει η σαρία), πόσες γυναίκες έχουν κάνει σκλάβες του σεξ; 

 

Πόσα βρέφη έχουν σκοτώσει επειδή οι γονείς τους είχαν τη λάθος θρησκεία; Μπορεί εύκολα κανείς να φανταστεί τι θα έκαναν με μαχητικά αεροσκάφη και drones αν τα αποκτούσαν.

 

Έκτη και τελευταία αιτία αποτελεί, όπως γράφουν, η «εισβολή στα εδάφη μας» και ως στόχος τους δηλώνεται η απώθηση και ο εκδιωγμός των Δυτικών από αυτά. Οι «τσομσκιστές» σίγουρα θα χαρούν με αυτό το παράπονο των τζιχαντιστών, τρανή δήθεν απόδειξη πως το Ισλαμικό Κράτος αποτελεί απλή αντίδραση στον Δυτικό επεκτατισμό, ιμπεριαλισμό ή παρεμβατισμό, αν όχι δημιουργία του. 

 

Τι να υποθέσει κανείς, όμως, από την αξίωση πως τα εδάφη στα οποία αναφέρονται οι αρθρογράφοι είναι «δικά τους», παρά πως το ISIS αποτελεί το πιο απόλυτο παράδειγμα του ιμπεριαλισμού που έχει (ξανα) δει ο πλανήτης –αυτό του θεοκρατικού ιμπεριαλισμού; 

 

Στην παράδοση του Ισλάμ, βέβαια, οι ευλαβείς Μουσουλμάνοι καλούνται να προσομοιάσουν τη ζωή του Μωάμεθ, ο οποίος καθόλου δεν έμοιαζε με χίπι ξυλουργό που σταυρώθηκε, αλλά ήταν ένας πολέμαρχος ο οποίος φερόταν ακριβώς όπως το ISIS σήμερα –η εικόνα του ISIS που βλέπουμε, λοιπόν, δεν είναι μια καινοτομία, μια κατάπτωση, μια παραφθορά, μια εξαχρείωση της κοινωνίας, αλλά μια υποστροφή, μια οπισθοδρόμηση, μια επιστροφή στα «περασμένα μεγαλεία» που δημιούργησε ο Μωάμεθ και συνέχισαν επί αιώνες οι χαλίφηδες, καταλαμβάνοντας περιοχές από τη Μέκκα μέχρι την Ισπανία και από την Ινδία μέχρι την Ουκρανία και την Ουγγαρία, και κράτησε μέχρι την πτώση των Οθωμανών.

 

Σαν να περιμένουν οι αρθρογράφοι από τους παραπάνω τσομσκιστές να παρασυρθούν από την κατάληξη αυτής της απαρίθμησης σε ένα καινούργιο αντι-δυτικό παραλήρημα, το κάνουν ξεκάθαρο πως δεν είναι «οι εξωτερικές σας πολιτικές το μέτρο που καθοδηγεί το μίσος μας», αλλά η απιστία μας. «Η αλήθεια είναι πως, ακόμα κι αν σταματούσατε να μας βομβαρδίζετε, να μας φυλακίζετε, να μας βασανίζετε, να μας διασύρετε και να σφετερίζεστε τα εδάφη μας, θα συνεχίζαμε να σας μισούμε επειδή ο πρωτεύων λόγος που σας μισούμε δεν θα σταματήσει να υπάρχει μέχρι να ενστερνιστείτε το Ισλάμ.»

 

 

Το περιοδικό προσπαθεί να περάσει μια ειδυλλιακή εικόνα του χαλιφάτου. Οι τζιχαντιστές δεν φαίνεται να ενοχλούνται από τις γάτες, αλλά δεν έχουν την ίδια σχέση με τους σκύλους

 

Συνεχίζουν για να μας πουν πως, εν τέλει, ο λόγος που μας πολεμάνε δεν είναι η τιμωρία και η αποτροπή από τις πρακτικές μας, αλλά για να μας προσφέρουν την πραγματική ελευθερία στην εγκόσμια και τη μεταθανάτια ζωή, την ελευθερία της υποδούλωσης στον Αλλάχ[3]. «Σας πολεμάμε ώστε να σας βγάλουμε από το σκοτάδι της απιστίας και να σας φέρουμε στο φως του Ισλάμ».

 

 

Ο φαρισαϊσμός αυτός των τζιχαντιστών ισοφαρίζεται με την αυτομαστίγωση των Δυτικών δημοσιογράφων, πολιτικών και σχολιαστών που αρνούνται τα προ πολλού δηλωμένα κίνητρα των πρώτων, κάνοντας τις πράξεις τους να μοιάζουν παράλογες, ασυνάρτητες, ανεξάρτητες η μία από την άλλη. 

 

Κάθε τρομοκρατική ενέργεια αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένη περίπτωση και αποκομμένη από την ιδεολογία που τις ενώνει –τον Ισλαμισμό- και ο τρομοκράτης ως «μοναχικός λύκος» (πόσοι μοναχικοί χρειάζονται για την αναγνώριση ενός μορφώματος;). 

 

Μπορεί η γνωστική αυτή ασυμφωνία τους να οφείλεται στις καλές τους προθέσεις με σκοπό να μη δαιμονοποιηθεί το σύνολο των Μουσουλμάνων, αλλά παραμένει μία αμήχανη και αντιπαραγωγική θεώρηση του φαινομένου, η οποία εν τέλει κάνει αδύνατη την αντιμετώπισή του· ιδεολογικά και πολιτικά.

 

Και αν αυτοί οι ιδεολόγοι βιάστηκαν μετά την ανάγνωση του άρθρου του Dabiq να πουν πως δεν υποχρεούμαστε να πιστέψουμε αυτά που μας λένε οι τζιχαντιστές –εξ άλλου το περιοδικό αποτελεί προπαγάνδα-, ας σκεφτούν αν θα έλεγαν το ίδιο για την παρουσίαση της ιδεολογίας και των προθέσεων του Χίτλερ στο Mein Kampf. 

 

Φυσικά και το κείμενο είναι προπαγανδιστικό, αλλά πρόκειται για προπαγάνδα που μπορεί να λειτουργήσει μόνο αν είναι η αλήθεια. Το ISIS επιχειρεί με τέτοια κείμενα να στρατολογήσει καινούργια μέλη, και τα μέλη που επιθυμεί είναι τόσο θρησκόληπτα όσο οι ίδιοι. 

 

Εκείνοι οι Ισλαμιστές που κάνουν τρομοκρατικές επιθέσεις στη Δύση, ακόμα και χωρίς να έχουν προσωπική επαφή με το Ισλαμικό Κράτος, αυτήν την ιδεολογία είναι που ασπάζονται και ακολουθούν, και αυτό είναι που θέλουν οι τζιχαντιστές του ISIS.

 

Δεν υπάρχει δόκιμο πολιτικό κίνητρο από τη μεριά των τζιχαντιστών, αλλά ούτε και δόκιμοι πολιτικοί λόγοι για να κάνουν ό,τι κάνουν. Σίγουρα δεν υπάρχουν τέτοια κίνητρα και τέτοιοι λόγοι στο εν λόγω άρθρο του Dabiq. 

 

 Αν νομίζετε πως υπάρχουν, κάνετε απλά προβολή των δικών σας πολιτικών ευαισθησιών και, ενδεχομένως, της ιδεολογίας σας, προς μια ομάδα ανθρώπων που έχει βρει το νόημα της ζωής στην πιο σκοτεινή γωνιά της θεολογίας.

 

Και αυτό είναι που ήθελαν να κάνουν ξεκάθαρο οι αρθρογράφοι. Όπως γράφουν οι ίδιοι, απευθύνονται στις μάζες που πιστεύουν πως το Ισλάμ είναι «θρησκεία της ειρήνης», για να τις πείσει πως οι πολιτικοί επαναλαμβάνουν αυτήν τη ρητορική για να κερδίζουν ψήφους και οι δημοσιογράφοι για να μην βρουν τον μπελά τους έχοντας πει κάτι «μη πολιτικά ορθό». (Και δεν είναι καθόλου τυχαίο που για να εξηγήσουν το μίσος τους επανειλημμένα χρησιμοποιούν εδάφια του Κορανίου.) 

 

Αυτό να έχετε στο νου κάθε φορά που μετά από μια τρομοκρατική ενέργεια, εκτελεσμένη από κάποιον που επέλεξε τις λέξεις «ο θεός είναι μεγάλος» να είναι οι τελευταίες του, δημοσιογράφοι και πολίτες στα κοινωνικά δίκτυα βιάζονται να μας θυμίσουν πως οι πράξεις του «δεν έχουν καμία σχέση με το Ισλάμ» ή πως αυτό που τον οδήγησε στις πράξεις του ήταν οι παρεμβολές της Δύσης στη Μέση Ανατολή. 

 

Και αντιπαραβάλετε σε αυτούς τους δισταγμούς πόσο γρήγορα, και δικαίως, όλοι καταλάβαμε τις πολιτικές ευαισθησίες του δολοφόνου του Φύσσα.

 

 

Οι τζιχαντιστές απαριθμούν σε ‘wordcloud’ τους λόγους του μίσους τους – απιστία, Χριστιανισμός, δημοκρατία…

[1] Δεν αναφέρεται κάποιος συγκεκριμένος αρθρογράφος στο περιοδικό.

[2] Και οι Χριστιανοί αναφέρονται ως παγανιστές.

[3] Η αραβική λέξη hurriya μεταφράζεται ως ‘ελευθερία’, αλλά στα πλαίσια του Ισλάμ, αποτελεί την αναγνώριση της σχέσης μεταξύ του θεού ως άρχοντα και των ανθρώπινων σκλάβων του οι οποίοι εξαρτώνται απόλυτα από αυτόν. Ο Ibn Arabi έχει ορίσει την ελευθερία ως «τέλεια υποδούλωση στον Αλλάχ»

Αναδημοσίευση από sapardanis.org

 

 

http://eranistis.net 

 

 

 

                                                                        

 

theologos vasiliadis 

 

Μέσα από τη χαβούζα

Μέσα από τη χαβούζα

Τα πάντα διαβάζω.

Βιβλία, εφημερίδες, ιστοσελίδες κι όταν βρεθώ στην τουαλέτα χωρίς περιοδικό, διαβάζω τις ετικέτες των απορρυπαντικών.

Οπότε διαβάζω και το “Lifo”, όπου δημοσιεύεται κάθε εβδομάδα η στήλη του Νίκου Δήμου “Υπερκείμενα”.

Εγραψε εκεί :

«Η χώρα αυτή είναι βόθρος! Μια χαβούζα με βοθρολύματα, που ζέχνει εκατοντάδες χιλιόμετρα γύρω και μολύνει όλη την Ευρώπη.»

Το διάβασα και μου ‘ρθε ο ταμπλάς.

«Τι τραβάνε οι έρμοι οι διπλανοί» σκέφτηκα,

«μ’ αυτή την αηδία που εχει εγκατασταθεί στη γειτονιά τους.»

Κι επειδή η μνήμη μου έχει αδυνατίσει λόγω γήρατος, πήρα έναν Ατλαντα στα χέρια μου για να δω ποιοι υποφέρουν από τα ελληνικά βοθρολύματα.

Πρώτη πρώτη όπως κοιτάω, βλέπω την Αλβανία.

«Μπα, αποκλείεται», λέω με τον νου μου.

«Μέχρι πριν από μερικούς μήνες το μισό ΑΕΠ της Αλβανίας ήταν τα εμβάσματα από Ελλάδα. Φρέσκα, λαχταριστά και “μαύρα”.

Δεν νομίζω ότι πρέπει να τους βρωμάμε και πάρα πολύ.»

Πάω λίγο πιο ‘κει, βλέπω πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Ομολογώ ότι τους εχουμε ζαλίσει τον έρωτα με τον εθνικισμό μας, αλλά απεδείχθησαν άξιοι μαθητές και τώρα το καφριλικί τους μας αφήνει χιλιόμετρα πίσω.

Του βγάζω κι αυτούς απ’ την εξίσωση.

«Μήπως η Βουλγαρία;», αναρωτιέμαι.

Κι ύστερα θυμάμαι ότι πέρυσι η Ευρωπαϊκή Ενωση της έκοψε βοήθεια ύψους 500.000.000 ευρώ γιατί δεν μπορούσε διόλου να ελέγξει την δράση της τοπικής Μαφίας.

Την διαγράφω και αυτή απ’ τον κατάλογο των χωρών, που τραβάνε ζόρι από τη βρωμιά της Ελλάδας. 

 

Με την Τουρκία δεν ασχολούμαι καν,

διότι πρόκειται περί λίκνου της δημοκρατίας, της ελευθεροτυπίας και του πολιτισμού και λογικό είναι οι άνθρωποι να κλείνουν τη μύτη τους με το που στρέφουν το βλέμμα προς Δυσμάς.

Το Ισραήλ, η Συρία, ο Λίβανος πέφτουν μακριά και δεν τους πιάνει ο οχετός,

στη Λιβύη ακόμα σφάζονται και δεν έχουν τον χρόνο ν’ ασχοληθούν με τέτοιες λεπτομέρειες

και στην Αίγυπτο γιορτάζουν την Αραβική Ανοιξη με τα κοινοβουλευτικά αρώματά της και την ευωδία της Σαρία.

Οπότε τι μας μένει;

Μα τι άλλο, η Ιταλία!

Εντάξει, απ’ την Αθήνα απέχει κάμποσο, αλλά απ’ την Κέρκυρα ένα τσιγάρο δρόμος είναι.

Οσο χρειαζόταν ο ημίθεος Μπερλουσκόνι για να μπογιατίσει το μαλλί και να θωπεύσει το πιο κοντινό κωλαράκι.

Τώρα, υποθέτω ότι θα ξεκουραστεί παρέα με τα φιλαράκια του από τη Νάπολη.

Μου λένε ότι στην πόλη ενεργοποιείται πολυμελές συνδικάτο της παρανομίας, το οποίο μάλιστα είναι υπεύθυνο για δύσοσμα όρη σκουπιδιών.

Το αποκλείω, γιατί αμέσως θα το είχε ανακαλύψει ο ειδικός της μπόχας κύριος Δήμου.

Πηγή: Protagon.gr

=============================

Μας απειλούν 3.500 «νάρκες»

ΚΙΝΔΥΝΟ για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον αποτελούν οι ανεξέλεγκτες χωματερές της χώρας,
που αισίως φθάνουν τις 3.500 και «φιλοξενούνται» σε ακτές, μνημεία, ρέματα, ποτάμια, δασικές εκτάσεις, ακόμη και σε αρχαιολογικούς χώρους.
Η κατάσταση που επικρατεί είναι κυριολεκτικά εφιαλτική: δυσοσμία, έντομα, πουλιά που τσιμπολογούν τα σκουπίδια, μόλυνση του υπεδάφους και του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα, τοξικές ουσίες στον αέρα, ανατροπή της οικολογικής ισορροπίας, αισθητική υποβάθμιση και, το κυριότερο, κίνδυνος πυρκαϊάς από την αυτανάφλεξη των σκουπιδιών.

Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα οι ανεξέλεγκτες χωματερές δίνουν μια τριτοκοσμική διάσταση στη χώρα και απειλούν την υγεία μας και το περιβάλλον.
Οι περισσότερες από τις ανεξέλεγκτες χωματερές εξακολουθούν να λειτουργούν.
Αλλά και όσες είναι πλέον ανενεργές απειλούν την υγεία μας και τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα, αφού δεν έγιναν έργα αποκατάστασης των σκουπιδότοπων.

Στην Αττική, που κατά μία έννοια αποτελεί τη βιτρίνα της χώρας, οι παράνομες – ανεξέλεγκτες χωματερές είναι 22, σύμφωνα με καταγραφή που έγινε από το ΥΠΕΧΩΔΕ.
Οι περισσότερες συγκεντρώνονται στην Ανατολική Αττική και, σύμφωνα με έγγραφα των Δασαρχείων Καπανδριτίου και Λαυρίου που παρουσιάζει σήμερα «Το Βήμα»,
οι περισσότερες βρίσκονται μέσα σε δασικές περιοχές.
Αυτό σημαίνει ότι εκτός από τη ρύπανση του εδάφους εγκυμονούν κινδύνους πυρκαϊών και καταστροφής των δασών.

Αυτή την τριτοκοσμική διάσταση επεχείρησε να εξαλείψει το ΥΠΕΧΩΔΕ με το ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαχείρισης των απορριμμάτων, το οποίο όμως προσέκρουσε ­ σε ό,τι αφορά τουλάχιστον την Ανατολική Αττική
­ στην άρνηση των κατοίκων και των τοπικών αρχόντων να αποδεχθούν αλλαγές προς το βέλτιστο,
αλλαγές που προβλέπουν τη δημιουργία ενός χώρου υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, αντί για τις διάσπαρτες εστίες μόλυνσης των ανεξέλεγκτων χωματερών.

ΤΟ ΥΠΕΧΩΔΕ
έχει καταγράψει 22 ανεξέλεγκτες χωματερές στην Αττική, στις θέσεις Μέγαρα, Οινόη, Ερυθρές, Αυλώνα, Καπανδρίτι, Μαλακάσα – Ωρωπό, Αφίδνες, Πολυδένδρι, Κάλαμο, Γραμματικό, Βαρνάβα, Σταμάτα, Μαραθώνα, Κερατέα, Ανάβυσσο, Μαρκόπουλο, Κρωπία, Παλαιά Φώκαια, Βάρη, Καλύβια Θορικού, Λαύριο.
Τα σκουπίδια που αποτίθενται εκεί εκπέμπουν ­ εκτός των άλλων ­ τοξικές ουσίες στον αέρα, φουράνες και διοξίνες, ιδιαίτερα επικίνδυνες για τον άνθρωπο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Γεωργίας, πολλές πυρκαϊές προήλθαν από τις ανεξέλεγκτες χωματερές.

Αποκαλυπτικά είναι έγγραφα του Δασαρχείου Καπανδριτίου, που απεστάλησαν στα υπουργεία Γεωργίας και ΠΕΧΩΔΕ αλλά και προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, που διενεργεί προανάκριση για τα αίτια των πυρκαϊών της τελευταίας 10ετίας.

Σε έγγραφο του Δασαρχείου Καπανδριτίου, που αναφέρεται στις θέσεις των χωματερών της περιοχής, τονίζεται ότι:

Του Ωρωπού είναι στα όρια δάσους.
Του Αυλώνα είναι σε εγκαταλελειμμένο λατομείο, στα όρια καμένης αναδασωτέας έκτασης.
Του Γραμματικού είναι σε παλιό όρυγμα μεταλλείων, εντός δασικής έκτασης.
Του Βαρνάβα είναι εντός δάσους.
Του Καλάμου είναι εντός καμένου αναδασωτέου δάσους.
Του Καπανδριτίου είναι εντός καμένου αναδασωτέου δάσους. Του Πολυδενδρίου είναι εντός καμένου αναδασωτέου δάσους.

Από το βιβλίο στατιστικής πυρκαϊών, που τηρεί το Δασαρχείο Καπανδριτίου, προκύπτει ότι από τις ανεξέλεγκτες χωματερές ξεκίνησαν αρκετές πυρκαϊές που κατέστρεψαν δάση.
Σε έγγραφο του Δασαρχείου τονίζεται μεταξύ άλλων:

­ Από τη χωματερή που βρίσκεται στη θέση «Πασά Βρύση» της Κοινότητας Ωρωπού ξεκίνησε στις 13.7.1985 πυρκαϊά που έκαψε δάσος εμβαδού 8.014 στρεμμάτων.
Επίσης στις 29.5.1994 άλλη πυρκαϊά, που προήλθε από τον ίδιο χώρο, έκαψε έκταση 4,5 στρεμμάτων.

­ Από τη χωματερή που βρίσκεται στη θέση «Στόπεζα» Μαρκοπούλου, της κτηματικής περιφέρειας Πολυδενδρίου Αττικής, στις 11.6.1990 ξεκίνησε φωτιά που έκαψε έκταση 5.415 στρεμμάτων.

­ Από τη χωματερή στη θέση «Κοτρώνι», της κτηματικής περιφέρειας Δήμου Αυλώνα, που λειτουργούσε μέχρι πρότινος, στις 5.9.1992 ξεκίνησε πυρκαϊά που έκαψε έκταση δάσους 55.000 στρεμμάτων.

Αλλά και το Δασαρχείο Λαυρίου με έγγραφό του προς το ΥΠΕΧΩΔΕ τονίζει ότι κατά την τελευταία πενταετία σημειώθηκαν αλλεπάλληλα επεισόδια πυρκαϊών κοντά σε σκουπιδότοπους.

Από τη χωματερή του Δήμου Λαυρεωτικής ξεκίνησε η πυρκαϊά της 30.6.1994.
«Η θέση του χώρου απορριμμάτων θεωρούμε ότι είναι άκρως επικίνδυνη, επειδή βρίσκεται σε προσήνεμο σημείο (κατά τη διάρκεια του θέρους επικρατούν στην περιοχή ισχυροί άνεμοι, εντάσεως 8-9 μποφόρ, μελτέμια) και μπορούν να μεταφερθούν στις όμορες δασικές εκτάσεις φλεγόμενα σκουπίδια», τονίζεται στο έγγραφο.
Και προστίθεται ότι η χωματερή Λαυρίου αποτελεί κίνδυνο για τον Εθνικό Δρυμό Σουνίου.

Κατά την τελευταία πενταετία σημειώθηκαν τρεις πυρκαϊές: στις 27.7.1992 κάηκαν 1550 στρέμματα·
στις 15.6.1994 και στις 31.8.1995.
Ολες ξεκίνησαν από τον σκουπιδότοπο της Κοινότητας Καλυβίων.
Για τις πυρκαϊές υποβλήθηκαν πρωτόκολλα μηνύσεων.
Αλλες έξι πυρκαϊές αποτέφρωσαν όμορες δασικές εκτάσεις κοντά στη χωματερή.

Η χωματερή της Κοινότητας Παλαιάς Φώκαιας βρίσκεται σε παλαιό λατομείο.
Λόγω της μορφολογίας του εδάφους ευνοείται η δημιουργία ανοδικών ρευμάτων, τα οποία με τη βοήθεια της θαλάσσιας αύρας ευνοούν τη μεταφορά φλεγόμενων σκουπιδιών στις όμορες δασικές εκτάσεις, με αποτέλεσμα ο χώρος να γίνεται αιτία πρόκλησης δασικών πυρκαϊών κατ’ επανάληψη στο παρελθόν, τα έτη 1979, 1987, 1994.

Η θέση της χωματερής Δήμου Κερατέας θεωρείται άκρως επικίνδυνη γιατί βρίσκεται σε προσήνεμο σημείο.
Ο χώρος έχει γίνει αιτία πρόκλησης δασικών πυρκαϊών το 1980, το 1985 και το 1995.

Ο χώρος απόθεσης απορριμμάτων της Κοινότητας Αναβύσσου βρίσκεται σε λοφώδη περιοχή, στη θέση Σκόρδι, και περιβάλλεται από δασικές εκτάσεις.
Το 1993 ξεκίνησε από εκεί πυρκαϊά που κατέστρεψε όλες τις δασικές εκτάσεις στη γύρω περιοχή. 

Οι επιπτώσεις για τη δημόσια υγεία

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ είναι έκθεση του ΥΠΕΧΩΔΕ για τις επιπτώσεις που έχουν οι ανεξέλεγκτες χωματερές στη δημόσια υγεία:

Δήμου Μεγαρέων, Κοινοτήτας Οινόης και Δήμου Ερυθρών:
τρεις ανεξέλεγκτες χωματερές, κοντά σε σπίτια, η πρώτη μέσα στον Μεγαρικό κόλπο, η δεύτερη κοντά σε καλλιεργήσιμη γη και η τρίτη μέσα στο ρέμα Μάρεση.
Καταγράφονται δυσοσμία, ανάπτυξη εντόμων, ατμοσφαιρική ρύπανση από την καύση, αντιαισθητική κατάσταση, προβλήματα για τη δημόσια υγεία, κίνδυνος πυρκαϊάς.

Δήμου Αυλώνα:
σε απόσταση 3-4 χιλιομέτρων από τα τελευταία σπίτια και 500-800 μέτρων από την Εθνική οδό βρίσκεται η χωματερή στον λόφο «Κλίσεζα», σε παλαιό λατομείο.
Υπάρχει δυσοσμία, ανάπτυξη εντόμων και ερπετών, ατμοσφαιρική ρύπανση, οπτική ρύπανση.
Η χωματερή δεν λειτουργεί τους τελευταίους μήνες και τα σκουπίδια του Αυλώνα μεταφέρονται στα Οινόφυτα.
Ωστόσο ο χώρος δεν έχει αποκατασταθεί, με αποτέλεσμα η περιοχή να υφίσταται όλες τις συνέπειες από τα σκουπίδια που ήδη υπάρχουν και δημιουργούν στραγγίσματα στο υπέδαφος, ρύπανση επιφανειακών και υπόγειων νερών, έκλυση επιβλαβών ουσιών στην ατμόσφαιρα, δυσάρεστες οσμές.
Ανάλογα προβλήματα παρουσιάζουν οι χωματερές των Κοινοτήτων Καπανδριτίου και Γραμματικού, οι οποίες, αν και δεν λειτουργούν πια, ρυπαίνουν το έδαφος και τον αέρα από τα σκουπίδια που ήδη υπάρχουν.

Κοινοτήτων Μαλακάσας, Ωρωπού, Σκ. Ωρωπού. Χαλκουτσίου, Ν. Παλατίων, Συκαμίνου:
Βορειοδυτικά του Δηλεσίου ή νοτιανατολικά του Ωρωπού, σε απόσταση 3 χλμ. περίπου από τη θέση «Σπηλιά Γκουρή», 500 μέτρα από κατοικίες, σε πευκόφυτη δασώδη περιοχή, υπάρχει χωματερή που θεωρείται πλέον κορεσμένη.
Οι επιπτώσεις από τη λειτουργία της είναι υποβάθμιση αέρα από καπνούς, δυσοσμία, ρύπανση επιφανειακών και υπόγειων νερών, κίνδυνος πυρκαϊάς, μείωση αγροτικής καλλιέργειας, επέμβαση στις χρήσεις γης.

Κοινότητας Πολυδενδρίου:
σε απόσταση 1,5 χλμ. από κατοικίες και 200 μέτρων από αγροικίες λειτουργεί η χωματερή.
Οι επιπτώσεις είναι δυσοσμία, υποβάθμιση αέρα από καπνούς, ανάπτυξη εντόμων, αισθητική και οπτική ρύπανση, κίνδυνος πυρκαϊάς.
Ανάλογα προβλήματα δημιουργούν οι χωματερές των Κοινοτήτων Καλάμου και Βαρνάβα.

Δήμων Παιανίας, Κρωπίας και Κερατέας:
κοντά στις κατοικίες υπάρχουν οι τρεις χωματερές, με όλες τις προαναφερθείσες επιπτώσεις.

Δήμου Μαρκοπούλου:
κοντά σε λατομείο και κοντά σε αρχαιολογικό χώρο λειτουργεί η χωματερή του δήμου.
Λόγω ικανής απόστασης από τις κατοικίες, μετριάζονται οι επιπτώσεις της.
Υπό εξέταση παραμένει η τύχη της περιοχής των λατομείων και επομένως και της χωματερής.

Δήμου Λαυρεωτικής:
σε δασική έκταση και σε απόσταση 2 χλμ. από τις κατοικίες βρίσκεται η χωματερή, όπου καίγονται τα απορρίμματα.
Σε περίπτωση βροχόπτωσης τα απορρίμματα παρασύρονται σε πεδινές εκτάσεις και ρυπαίνουν σε μεγάλες αποστάσεις.

Κοινότητας Καλυβίων Θορικού:
σε δασική έκταση 2 χλμ. από τις κατοικίες υπάρχει χωματερή.
Τα πλησιέστερα δένδρα είναι ήδη μισοκαμένα από παλαιές πυρκαϊές.

Κοινότητας Αναβύσσου:
σε απόσταση 1 χλμ. από τις κατοικίες, σε μικρή απόσταση από τον δημόσιο δρόμο και από καλλιέργειες, βρίσκεται η χωματερή.
Σε απόσταση 1 χλμ. περίπου γίνονται γεωτρήσεις για ύδρευση.
Η περιοχή πρέπει να αποκατασταθεί και να καθαρισθεί.

Κοινότητας Παλ. Φώκαιας:
σε απόσταση 300 μέτρων από τον παραλιακό δρόμο, σε εγκαταλειμμένο λατομείο και σε απόσταση 600 μέτρων από κατοικίες, υπάρχει χωματερή.

Εκτός των προαναφερθέντων, στην Αττική υπάρχουν και χωματερές των οποίων η λειτουργία διεκόπη προ ετών,
όπως της Βάρης, της Παλλήνης, των Σπάτων,
και οι οποίες παρ’ όλα αυτά εξακολουθούν να ρυπαίνουν το υπέδαφος γιατί δεν έγινε ακόμη αποκατάστασή τους.
Τα κονδύλια υπάρχουν, αλλά φαίνεται ότι οι δήμαρχοι και οι κοινοτάρχες καθυστερούν να κάνουν τις αναγκαίες μελέτες, τις οποίες όφειλαν να ολοκληρώσουν στο τέλος του περασμένου έτους ώστε να καταρτισθεί το σχέδιο ανάπλασης των ανεξέλεγκτων χωματερών.

https://www.tovima.gr